سرطان پستان شایع ترین سرطان در دنیا و دومین علت مرگ و میر پس از سرطان ریه در زنان می باشد. میزان شیوع سرطان پستان در کشورهای آسیایی مانند ایران رو به افزایش است. در طول چند سال گذشته نقش بسیاری از میکروRNAها (miRNA) در بروز انواع سرطان ها مشخص شده است. چند شکلی تک نوکلئوتیدی (SNP) در طول توالی miRNA در ارتباط با خطر ابتلا به انواع سرطان ها از جمله سرطان پستان بررسی شده است. هدف این مطالعه بررسی ارتباط میان چندشکلی تک نوکلئوتیدی rs11614913 در mir196a2 و استعداد ابتلا به سرطان پستان می باشد. این مطالعه به بررسی rs11614913 در hsa-mir196a2 در 100 مورد مبتلا به سرطان پستان و 100 مورد کنترل در جمعیت زنان جنوب ایران می پردازد. روش مورد استفاده برای تعیین این چند شکلی، روش RFLP- PCR بود. محصول PCR تحت اثر آنزیم محدودکننده TaaI قرار گرفت و باند هایی به طول 187 و 197 جفت باز مشاهده شد. این مطالعه مورد- شاهدی به وسیله نسبت شانس (ORs) با فاصله اطمینان %95 (CI) برای آشکار ساختن ارتباط این SNP در mir196a2 با استعداد ابتلا به سرطان پستان تحلیل گردید. فراوانی الل C در mir196a2 در گروه بیماران 0.74 و در گروه کنترل 0.75 و فراوانی ژنوتیپی TT، TC و CC به ترتیب 0.05، 0.42 و 0.53 در گروه بیمار و در گروه کنترل 0.06، 0.38 و 0.56 برآورد شد. در ضمن بررسی آماری نشان دهنده وجود تعادل هاردی- واینبرگ بین دو الل این ژن در جمعیت مورد مطالعه بود (p>0.05). با توجه به مطالعه انجام شده مشخص شد هیچ گونه ارتباط معناداری میان این پلی مورفیسم و استعداد ابتلا به سرطان پستان وجود ندارد.

سابقه و هدف: سرطان پستان شایع ترین بدخیمی در بین زنان و اولین عامل مرگ آنها در میانسالی است. از اینرو شناخت ژنهای دخیل در این بیماری نظیر کلاژناز تیپ 4 که در جدایی سلولها از بافت پایه و بدخیمی آنها نقش داشته، از اهمیت زیادی برخوردار است. این مطالعه به بررسی ارتباط یک پلی مورفیسم عملکردی (C/T) در پروموتور این ژن با کاهش سن شیوع و همچنین محل متاستاز در بیماران سرطان پستان خواهد پرداخت.مواد و روشها: این مطالعه مورد- شاهدی بر روی 90 بیمار مبتلا به سرطان پستان دارای متاستاز و 100 نفر افراد سالم انجام شد. برای بیماران هر دو ماه یکبار تستهای کلینیکی و کارهای درمانی انجام می شد. افراد تحت مطالعه بعد از تعیین ژنوتیپ به سه نوع CT, CC و TT تقسیم بندی شدند و نوع ژنوتیپ هر گروه با نوع متاستاز، سن متاستاز و همچنین منطقه درگیر در متاستاز بررسی شد. ابتدا برای ناحیه ژنی مربوط پرایمر طراحی شد و این ناحیه از طریق تکنیک PCR تکثیر شد و سپس با هضم آنزیم محدود کننده محصولات PCR، ژنوتیپ تک تک افراد برای این ناحیه مشخص گردید.یافته ها: نتایج نشان داد که از 90 بیمار متاستازی 37 نفر دارای سن زیر 47 سال بودند. 41 نفر دارای متاستاز به غدد لنفاوی و 21 نفر دارای متاستاز به استخوان های پهن لگن و کتف بودند. همچنین ارتباط معنی داری بین وجود آلل T و کاهش سن بدخیمی به زیر 47 سال (OR:7.3, %95 CI:2.4-21.8, p<0.001) وجود داشت و همچنین در افراد دارای این آلل احتمال متاستاز به استخوان های پهن دو برابر بیشتر از متاستاز به غدد لنفاوی بود.نتیجه گیری: بر اساس یافته های این مطالعه وجود آلل T در پروموتور کلاژناز تیپ 4 در افراد سرطانی یک فاکتور خطر برای کاهش سن متاستاز و همچنین احتمال متاستاز به استخوان های پهن (کتف و لگن) در مقابل غدد لنفاوی را بیشتر می کند.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

به منظور مطالعه پالئواکولوژی استراکدهای الیگو - میوسن برشی مناسب (بوجان) در شمال شرق سیرجان انتخاب شد و نمونه برداری از آن به عمل آمد. در این تحقیق 12 جنس از استراکدها برای اولین بار از منطقه مورد مطالعه معرفی شده و پالئواکولوژی آنها مورد بحث و بررسی قرار می گیرد. این استراکدها که از حفظ شدگی خوبی برخوردارند متعلق به پدوکوپیدها و پلاتی کوپیدها بوده و شامل Actinocythereis، Aurila، Baidoppilata، Bairdia، Cytherella، Cytherelloidea، Cytherideis، Henryhowella، Krithe spp.، Paradoxostoma، Propontocypris، Tenedocythere،Trachyleberis  و Xestoleberis می باشند. ترکیب مجموعه استراکدها محیط اکولوژیکی مناسب و مطلوبی را در زمان نهشته شدن رسوبات الیگو - میوسن به خصوص غنی بودن محیط از نظر اکسیژن نشان می دهد. استراکدهای موجود به علاوه روزن داران سنی معادل الیگوسن پسین - میوسن پیشین را برای این توالی نشان می دهند.

متن کامل مقاله های این شماره به زبان انگلیسی می باشد، لطفا برای مشاهده متن کامل مقالات به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

زمینه و هدف: عفونت مزمن با ویروس هپاتیت B یک بیماری چند عاملی است که با عوارض کلینیکی وخیمی همراه است. زمینه ژنتیکی میزبان خصوصا عوامل ایمنی - ژنتیکی در پاتوژنز عفونت سرنوشت ساز می باشند. اینترفرون گاما و گیرنده آن نقش مهمی در پاسخ ایمنی به ویروس و دوره کلینیکی عفونت دارد. هدف از این مطالعه بررسی ارتباط بین پلی مورفیسم نوکلئوتیدی تک (-611G/A) در پروموتر ژن گیرنده شماره یک اینترفرون گاما و عفونت مزمن ویروس هپاتیت B است.مواد و روش ها: در این مطالعه مورد - شاهدی، DNA ژنومیک از نمونه های خون محیطی مربوط به 150 نفر بیمار مزمن عفونت یافته با ویروس هپاتیت B و 150 نفر از افراد شاهد بر طبق روش فنل کلروفرم استخراج شده و DNA آنها توسط روش پی سی آر-آر اف ال پی آنالیز گردید. مقدار p کمتر از 0.05 معنی دار در نظر گرفته شد.یافته ها: بعد از مراحل ژنوتیپی و هم چنین آنالیزهای آماری، تفاوت معنی داری بین گروه کنترل و بیمار مشاهده شد، به طوری که ژنوتیپ GG در گروه کنترل در مقایسه با گروه بیمار بیشتر بود.نتیجه گیری: زمینه ایمنی - ژنتیک میزبان می تواند نقش مهمی در پاسخ ایمنی میزبان بر علیه بیماری های عفونی ایفا کند، تغییرات در ژن گیرنده شماره یک اینترفرون گاما با چندین بیماری در ارتباط بوده است، نتایج مطالعه حاضر نشان داد که حضور آلل GG در این جمعیت با کاهش خطر حساسیت به سمت عفونت مزمن همراه است.